Friday, 30 December 2011

என்னை Error ஆக்கிய Terror கும்மீஸ்..


ஒரு முக்கிய அறிவிப்பு...

என் கோடான கோடி ரசிகர்களுக்கு……

டேய்!!! இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர்…

என் லட்சோப லட்ச ரசிகர்களுக்கு

மவனே!!! செருப்ப சாணில முக்கி அடிக்க வேண்டி இருக்கும்….

என் ஆயிரக் கணக்கான ரசிகர்களுக்கு……

உன் ரேஞ்சுக்கு இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர் கண்ணா.!!!!!

என் நூற்றுக் கணக்கான ரசிகர்களுக்கு……

இன்னும் அதே வட்டத்துக்குள்ளத்தான் சுத்திகிட்டு இருக்கே!!!! வேணாம்!!!!

ஆஹா!!! இதுக்கு மேலயும் அசிங்கப் பட முடியாது… உண்மையை சொல்லிட வேண்டியதுதான்.-மைண்ட் வாய்ஸ்

அஞ்சோ, பத்தோ வாங்கிட்டு என் ப்லாக் வரும் என் அஞ்சு பத்து ரசிகர்களுக்கு நான் இப்பதிவின் அறிவிப்பது என்னவென்றால், டெரர் கும்மி வலைத்தளத்தால் நடத்தப்படும் டெரர் கும்மி விருதுகள் 2011 பற்றிய நற்செய்தியே!!!

இந்த போர்டு எல்லோர் ப்லாக்லயும் தக தக’னு மினுங்குது.. நம்மளுக்கு மாத்திரம் செவ்வனே’னு இருக்கே..

போட்டி பற்றிய அறிவிப்பு வந்ததுமே, டெரர் கும்மி பசங்க (இதுல பசங்க’ங்குற வார்த்தைக்குள்ள 55 வயதைக் கடந்த பெரியவர் வெங்கட் சேர்க்கப் படவில்லை) ரொம்ப லொல்லு பார்ட்டியாச்சே’னு யோசிச்சு கிட்டே காலண்டரை பார்த்து அன்னைக்கு ஏப்பிரல் 1ம் தேதி இல்லைனு கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கிட்டேன்.

ஒருத்தனுக்குள்ள உள்ள மிருகத்த தட்டி எழுப்பிராதீங்க’னு சொன்னா அதுல ஒரு நியாயம் இருக்கு. ஆனா எனக்குள்ள உள்ள மிருகத்த மட்டும் கொஞ்சமாலும் தூங்கவே விடுரீங்க இல்லையே..!!! (யோவ்!!! உன் மூஞ்ச க்ளோச் அப்’ல பார்த்தா மிருகமத்துக்கு கூட தூக்கம் போகாதுய்யா....) 

ஒவ்வொரு மாசமும் ஏதாவது ஒரு போட்டி’னு உசுப்பேத்தி என்னை தீயா அழைய விட்டுர்ரீங்க… (எந்தப் போட்டிலயாவது பரிசு கெடச்சுதானு யாராச்சும் கேட்டா எனக்கு கெட்ட கோவம் வரும்.. ஜாக்ரத,..) 

நம்ம ப்லாக் சரத் குமார் படம் மாதிரி… பாட்டு இருக்கோ.. இல்லையோ.. பைட்டு இருக்கோ..இல்லையோ… கட்டாயம் ஒரு ஃப்லாஷ் பேக் இருக்கும். எனவே வந்தவங்க எல்லோரும் ஒரு சுருளி சுற்றி ஃப்லாஷ் பேக்’கு போக தயாராகுங்க….

போலாம்...ரைட்...


ஃப்லாஷ் பேக் 1 :- எங்க ஊருல எந்தப் போட்டி நடந்தாலும் நான் மைதானத்துல இறங்கினா எனக்கு ஈக்குவலா ஒரு பய இறங்கினது கிடையாது. (யோவ்!!! போட்டி முடிஞ்சதும் போய் இறங்கினா எவன்யா இருப்பான்???) 

ப்லாஷ் பேக் 2 :- நம்ம ஃபிரண்டு பாப்’க்கு ஒரு பெரிய கம்பனி’ல இண்டர்வியூ… நானும் கொழும்பை சுற்றிப் பார்க்க இத விட நல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைக்காது’னு அவன் கூட தொங்கிகிட்டேன். அந்த இண்டர்வியூல முக்கியமா கேட்டிருந்தது Sports Certificate.

மச்சான்!! உன் கிட்ட Sports Certificate இருக்குள்ள….??

ஒரு சட்டிபிக்கேட் இருக்குடா.. அத வச்சி இண்டர்வியூ பாஸாகிடலாம்..

 ஆஹா.. ரொம்ப பெரிய Sports Certificate வச்சிருக்கான் போல’னு நானும் கம்முனு இருந்துட்டேன். பயபுள்ள இண்டர்வியூ’லயும் பாஸ் ஆகிட்டான். அப்புறம்தான் கேட்டேன்.

மச்சான் உன் Sports Certificate தேசிய மட்டத்துலயா??? இல்ல மாகாண மட்டத்துலயா?? என்ன போட்டிக்கு கிடைச்சது?

அதுவா..வருசா வருசம் எங்க ஊர் வயல்’ல சிங்கள/ தமிழ் புத்தாண்டு கொண்டாட்டம் நடக்கும்’ல..அப்போ “வாய்ல கரண்டிய வச்சு அதுல தேசிக்காய வச்சுடு ஓடுர ஓட்டம்” இருக்கே. அதுல ச்சின்ன வயசுல நான் 3வது வந்திருக்கேன்ல. அதுக்கு கெடச்ச Certificate’றா….

கிர்ர்ர்க்ர்க்ரிரிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்…. டேய்!! இதப் பார்த்ததும் காரித் துப்பி இருப்பானுங்களே!!!!

ஆமா.. உன் கிட்ட எத்தனை Sports Certificate இருக்கு…

ஹி..ஹி.. ஒன்னும் கிடையாது….

கர்……….த்த்தூ……..

இதுக்கு மேலயும் சம்பந்தமில்லாம ஃப்லாஷ் பேக் சொல்லி அசிங்கப் பட முடியாது என்பதால மறு படியும்……………….



டெரர் கும்மி விருதுகள் 2011 இன் போட்டி விதிமுறைகள் பற்றி என் ப்லாக்கில் குறிப்பிட முடியாது. Because நம்ம ப்லாக்’ல எப்பவுமே

STRICKLY NO RULES

எனவே இங்கு க்ளிக் பண்ணி போட்டி விதிமுறைகள் பற்றி அறிந்து கொள்ளவும்.

இப்போ என்ன பிரச்சனைனா, பதிவுலகையே புரட்டிப் போட்ட என் பதிகளில் எதை போட்டிக்கு அனுப்பலாம்’னு என் வாசகர்களுக்கு ஒரே யோசனை. நான் என்ன பண்ண முடியும் கைய வச்சாலே காவியமா வருதே!!!. அதனால நானும் என் உலக மகா பதிவுகளில் என் தெரிவுகளை உங்கள் பார்வைக்கு வைக்கிறேன். முடிவு உங்கள் கையில்….

நகைச்சுவைப்  பதிவுகள்.

கவிதைகள்


விழிப்புணர்வு

அனுபவம்/பயணக்கட்டுரை

டிஸ்கி For டெரர் கும்மீஸ்…
1.டெரர் கும்மி நண்பர்களிடம் இது சம்பந்தமாக தனிப்பட்ட முறையில் கேட்க முடியாது என்பதால், அவர்கள் ’அனானி’யாக வந்து தங்கள் கருத்துக்களை வாறி வழங்குமாறு கேட்டுக் கொள்ளப் படுகிறீர்கள்.

2. அல்லது பெயரிலியாக அதாவது புனைப் பெயருடன் வந்து உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்கவும். ஏதும் பிரச்சனை வந்தால் உங்கள் கருத்துக்கும் டெரர் கும்மி நிறுவனத்துக்கும் எந்த சம்பதமும் இல்லை’னு காதுல பூ சுத்திடலாம்.


Wednesday, 28 December 2011

தபூசங்கர் - ஆனந்த விகடன் செய்த தவறு

 
இலங்கையிலுள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் இலங்கையிலுள்ள பத்திரிகையை தெரிந்திரிக்கிறதோ இல்லையோ, ஆனந்த விகடனை தெரிந்திருக்கும். அவ்வளவு பரிச்சயம். பத்திரிகையும் தரமாக இருக்கும். அதிலுள்ள விஷயங்களும் தரமாக இருக்கும். எனக்கு இந்தியாவை தெரியுமுன்னே ஆனந்த விகடனை தெரியும். சின்ன வயசுல ஆனத விகடனில் ஜோக்குகள்,ஹாய் மதன் பகுதி விடாமல் படிப்பது பழக்கம். 2000ஆம் ஆண்டு பிறக்கு முன் மில்லேணியம்’னு ஒரு பகுதியில் முக்கியமான விஞ்ஞாசிகள், கண்டுபிடிப்பாளர்கள், தலைவர்கள்’னு ஒவ்வொரு கட்டுரை வரும். அவற்றை எங்கேயாவது தேடி ஒன்று விடாமல் படித்து இருக்கிறேன்.

காலேஜ் போற கால்த்துல கண்டி நகரத்துல சனி, ஞாயிறு மேலதிக வகுப்புக்கு போறது வழக்கம். ஞாயிற்றுக் கிழமை காலை 8.00 மணிக்கு வகுப்பு ஆரம்பம். ஆனால் நானும் பாப்’பும் 6.00 மணிக்கே கண்டி’க்கு(Kandy) போய் விடுவோம். பேராதனை வீதியில் இந்துக் கோவிலுக்குப் பக்கத்தில் இருந்த ஒரு கடையிலேயே ஆனந்த விகடன் கிடைக்கும். அதை வாங்குவதற்காக பாப்’பும் அதை ஓசி’யில் படிக்கும் உயர்ந்த எண்ணத்துடனும் அந்த அதி காலை குளிரில் பார்வையை தாழ்த்திய வண்ணம் (நாம டீசண்டான பசங்க) பொடி நடையாக (Because நாம பொடியனுங்க..)போவது வழக்கம்.

ஆனால், அப்பொழுது ஆனந்த விகடன் வாங்க அதிலுள்ள ஜோக்குகளோ, கட்டுரைகளோ காரணமல்ல… அதற்கான ஒரே காரணம்

“தபூ சங்கர்”

2004,2005ம் ஆண்டுகளில் தபூ சங்கரின் கவிதைகள் “தபூ சங்கர் பக்கம்”னு ஆனந்த விகடனில் வந்து கொண்டிருந்தது. அவருடைய கதை போல் கவிதை சொல்லும் பாங்குக்கு நாம அடிமை. ஒவ்வொரு கவிதையிலும் காதல் ரசம் சொட்டும். 


ஆனந்த விகடனை வாங்கி வரும் வழியிலேயே அதை படிப்பதற்கான சண்டையும் ஆரம்பித்து விடும். வகுப்புக்கு போய் சேரும் போது, ஆ. விகடனின் கொஞ்சம் என் கையில், கொஞ்சம் பாப்’பின் கையில், இன்னும் கொஞ்சம் ரோட்டு கூட்டுரவனிடம் திட்டு வாங்கிக் கொண்டும் இருக்கும். இவ்வளவு பெரிய போராட்டத்துக்கு பின்னர்தான் படிக்க கிடைக்கும்.

தபூ சங்கரின் கவிதைகளை  படிச்சுட்டு நாமளும் யாரையாலும் காதலிச்சா நல்லாயிருக்குமே’னு டிஸ்கஸ் பண்ணியிருக்கிறோம். நல்ல வேளை அது டிஸ்கஸாகவே முடிந்து விட்டதால், எந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கையும் பாதிக்கப் படவில்லை.

சரி நாமளும் தபூ சங்கர் போல் எழுதலாமே’னு எழுதிய கவிதைகள் என் பழைய டைரிகளில் இருக்கும். அது இப்பொது ஊரில் இருப்பதால் அதை எழுத முடியவில்லை, எனவே யாரும் பீதி அடைய வேண்டியதில்லை. ஆனால், அடுத்த வாட்டி விடுமுறைக்கு போகும் போது வச்சுக்குறேன் கச்சேரி. என் கிட்ட இருந்து யாரும் தப்ப முடியாது.


ஒரு நாள் பாப் ரூமுக்கு போயிருக்கும் போது, நம்ம காமராசு ஆ.விகடனில் தபூ சங்கர் பக்கத்தை வலதும் இடதுமாக மேலும் கீழுமாக புரட்டி புரட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். ஆஹா!!! இவன் தபூ சங்கர் கவிதைகளுக்கு பரம ரசிகனா இருப்பான் போலிருக்கு.. ஆனாலும் இப்படி புரட்டி புரட்டியா பாக்குரது?? அப்படி’னு நம்மளுக்கெல்லாம் ஒரே யோசனை.

மச்சான்.. என்னடா ரொம்ப டெரர்ரா பாக்குர. என்னாச்சு??
இல்ல மச்சான்… ஆ.விகடன்’ல ஒரு பெரிய தவறு விட்டிருக்கான்யா… யார் கண்ணுக்குமே அது தெரியல பாத்தியா???

அடங்கொக்காமக்கா… காமராசா??? கொக்கா??? (மைண்ட் வாய்ஸ்)

இங்க பாத்தியா?? தபூ சங்கர் பக்கம்’னு போட்டிருக்கு… ஆனால், இங்கு சங்கர்’னு யாரையும் பற்றி எழுதியில்ல.. தபூ’னும் யாரையும் பற்றி எழுதியில்ல.. சினிமா கிசு கிசு தலைப்பை போட்டு விட்டு சம்பந்தமே இல்லாம ஒரு காதல் கவிதை எழுதி வச்சிருக்கு… எப்படி இவ்வளவு பெரிய பிழையை ஆனந்த விகடன் பண்ணலாம்????

 “கிர்ர்கிர்ர்ர்கிர்ர்ர்ர்ர்…………..” (நம்ம எல்லோருக்கும் ஒரே சமயத்துல)

இதைக் கேட்டதுக்கு பின்னாலயும் காமராசு’வை நாம கலாய்க்காம இருக்குறதுக்கு நாம ஒன்னும் நல்ல பசங்க கிடையாதே….!!

Saturday, 24 December 2011

புலிகளும் சிங்கங்களும் மோதிக் கொள்ள நாம் ஏன் அகதியானோம்???


இலங்கை வட மாகாண முஸ்லீம்கள் புலிகளால் இனச்சுத்தீகரிப்பு செய்யப்பட்டு 21 வருட பூர்த்தியை முன்னிட்டு இலங்கை முஸ்லீம் சம்மேளனமும் யாழ் முஸ்லீம் வலைத்தளமும் வைத்த கவிதை போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு பெற்ற எம் கவிதை.

 மூச்சுத்திணரும் விளக்குகள்

வருடங்கள் ஆயிரம் கடந்து போனாலும் 
நாம் வடித்த கண்ணீர்த்துளிகள் மட்டும்
கறைகளாய் படிந்து கிடக்கின்றன ....................
கடந்து வந்த மணற் சுவடுகள்....   
அழிந்து போனாலும் ......
ஆராது எம் மனச்சுவடுகள் .......

கூலாங்கட்களை பொரிக்கித்திரிந்த பிஞ்சுக்கைகளில்
உயிர் பிரிந்த தாயின் உடல் ..
பள்ளி வாசல் பாங்கொளி கேட்ட மண்ணில்
எங்கும் மரண வலிச்சத்தம் ...

வர்ணங்கள் பூசி அழகு பார்த்த வீட்டுச்சுவர்கள்
 எங்கும் இரத்தக்கறைகள் ....
அருவிகளின் ஓசையும் குருவிகளின் பாசையும்
கேட்ட காதுகள் எங்கும் வெடிச்சத்தங்களும்,மரண ஓலங்களும்
எம் வாழ்க்கையை பிய்த்தெறிந்து விட்டது .

பொத்திப்பொத்தி பாதுகாத்த சொத்துக்களை
விட்டு விட்டு உயிருக்காய் ஓடும் மக்கள் கூட்டம்.......
பிஞ்சுக் குழந்தைகளும் ,கர்ப்பிணித் தாய் மார்களும்
 கதறிய படி ஓடும் அந்த நினைவுகள்
கசக்கி பிழிகின்றது என் இதயத்தை.

முற்றத்து ஒற்றை பனை மரமும்
சாலை ஓர கொன்றை மரங்களும் .....
தளிர் விட்டல மனமின்றி காய்ந்து
சறுகாய் போனது.

அநாதரவாய் முகாம்களில் தள்ளப்பட்ட நாம்
விடியலின் பாதையை நோக்கி வாசலோரம் காத்திரிக்கிரோம் ....
ஆறாத வடுக்களாய் நெஞ்சைப் புண்பட வைத்த அந்த மரணயாத்திரை  
 நினைக்கையில் சுக்கு நூறாகும் என் இதயம்.

யுத்த போராட்டம் முடிந்து பலவருடமான போதிலும் .....
நம் வாழ்க்கை போராட்டம் மட்டும் தலை விரித்தாடுகின்றது .
அன்று தற்காலிகமாய் அமைக்கப்பட்ட கூடாரங்களே .....
இன்றும் எம் நிரந்தர வீடுகள் .

எம் வீட்டு அடுப்பு எரிகிறதோ இல்லையோ ...
அடிக்கும் வெயிலில் எரிகிறது எம் வீட்டு ஓலை கூரை
குடிநீர் இன்றி நாவரண்டு போனாலும் கொட்டும் மழை இரவில்
கரைகின்றது எம் வீட்டு மண் சுவர்கள் .

மூச்சுத்திணறும் விளக்கும் ,
ஓலை ஈர்க்குகளுக்கு இடையில்
 தெரியும் நிலவொளியும் தான் எம் வீட்டு மின்குமிழ்கள்.

முகாம்களின் முகடுகளை அன்னார்ந்து பார்த்த படி
         '' தொலைத்த நம் வாழ்க்கை என்றுதான் கிடைக்குமோ ? "
என்ற பெருமூச்சுடன் .......
                                                                         "இவள்".
 
டிஸ்கி: இவன் கவிதையெல்லாம் எழுதுவானா?’னு யோசிக்கிரவங்களுக்கு ஒரு முக்கிய விடயம் “இது நான் எழுதிய கவிதையல்ல.. என் மனைவி எழுதியது, அனுப்பியது என் பெயரில், பரிசை பெற்றது என் தம்பி.


பரிசு பெறும் என் தம்பி


Sunday, 18 December 2011

அவனா நீயு!!! உண்மைக் கதை



எங்க ஊருல காலேஜ் போய்கிட்டு இருந்த நான் எங்கம்மா ஊர் காலேஜ்’ல போய் சேர்ந்த புதுசு. அங்க உள்ள ஆளுங்களையும் சரியா பழக்கம் இல்ல. நண்பர்கள்’னு சொல்லிக்கிரதுக்கும் யாரும் இல்ல. அது ஒரு இக்கட்டான கால கட்டம். அதுல நடந்த ஒரு கருப்பு சம்பவம்.

ஒரு நள் காலேஜுக்கு போய் கொண்டிருக்கிறேன். காலேஜ் முன்னாடி பசங்க ஒரு வயோதிபரை கிண்டலும் கேலியும் பண்ணிகிட்டு இருக்கானுங்க.. கிராமத்துல இருந்து நகரத்துக்கு போற ஹீரோவுக்கு அநியாயத்தை கண்டால் நரம்பு புடைக்கிரதும், முகம் சிவக்குரதும், கோவம் தலைக்கேறுரதும் இயற்கைதானே.. ஆனாலும் எனக்கு அப்படி நடக்கல.. ஹி..ஹி.. எதையாவது பண்ணிட்டு காலேஜ் ஆரம்பத்துலயே அசிங்கப் படனுமா’னு ச்சும்மா இருந்துட்டேன்.

ஆனாலும் இந்த எரிமைலைக்குள்ள இருந்து ஒரு குளிர் நீர் ஊற்று வெளியாகிடுச்சு.. யாரும் தப்பா நினைக்காதீங்க.. எனக்கு அந்த வயோதிகர பாத்து ரொம்ப பாவமாயிசுச்சு’னு சொல்ல வர்ரேன். நானும் பக்கத்துல போயி ரொம்ப பாவமா பாக்க, அவருக்கும் எனக்குள்ள உள்ள அன்பு, கருணை Etc....  வெளங்கி இருக்கும்’னு நினைக்கிறேன். அவரும் நம்ம தோலில் கையைப் போட்டுக் கொண்டு “பாருங்க தம்பி.. எல்லா பசங்களும் என்னைக் கேலி பண்ணுராங்கப்பா’னு சொல்ல என் கல் மனசும் கரைஞ்சு போயிடுச்சுப்பா.... கரைஞ்சு போயிடுச்சுப்பா!


அந்த நேரம் பார்த்து நம்மள யாரோ கூப்புடுர சத்தம். யார்’னு பார்த்தா, நம்ம நண்பன் க்ரேஸி. அப்போ க்ரேஸி நம்மளோட அவ்ளோ பழக்கம் கிடையாது. Fresh Friend.

டேய்!! அவன் கூட என்னய்யா பண்ரே!!!

இல்ல மச்சான். எல்லானும் அந்த ஆள கேலி பண்ரானுங்க.. பார்த்தா பாவமா இருக்குப்பா...

அடச்சே!!!! அவன் யாருனு தெரியுமா?? அவன் எங்க ஊரு பைத்தியம்’டா...

பார்த்தா அப்படி தெரியலயே!!!

பாத்தா தெரியுரதுக்கு பைத்தியங்களுக்கு கவர்மெண்ட் யுனிபார்ம்’ஆ குடுத்திருக்கு??? இல்ல, எங்கயாவது பைத்தியம் தன்னை பைத்தியம்’னு சொல்லி இருக்கா???

ஆமால்ல..

இன்னொரு மேட்டர் தெரியுமா??? அவனுக்கு பசங்க’ன்னா ரொம்ப புடிக்கும்...

அவ்வ்வ்வ்... அவனா இவன்????
மச்சான்!! இப்போ நடந்தத காலேஜ்’ல யாரும் பாக்கலையே!!!!

போடா...டேய்!! பக்கத்துல காலேஜ்’ல படிக்கிரவன் கூட பாதி பேரு பாத்துட்டு போய்டாண்டா....

ஆஆஆஆ.......................!!!!!

இந்த சம்பவத்தால நான் பட்ட அசிங்கமும் அவமானமும் வருடக் கணக்காக என்னை ரவுண்டு கட்டி தாக்கியது.

Thursday, 8 December 2011

சிறந்த கம்ப்யூட்டரை தேர்வு செய்வது எப்படி??



நாம் வாழ்வில் படிக்கும் பாடங்களில் மிகச் சிறந்த, என்றும் மறக்காத பாடமென்றால் அது ”அனுபவம்”தான். அதனால நான் ஒரு சிறந்த கம்ப்யூட்டரை எப்படி தேர்வு செய்ரது’ங்குரதையும் என் அனுபவ வடிவமாகவே சொல்கிறேன்.

காலேஜ்’ல படிக்குர வயசுல எங்க கேங்’லயே நான், பாப், காமராசு, டட்சன், புள்ளி ராஜா, க்ரேஸி எல்லாருமே கம்ப்யூட்ட’ல புலிகள். புலிக்கு கம்ப்யூட்டர் எப்படி சுத்தமா தெரியாதோ,அது போலவே நம்மளுக்கும் கம்யூட்டர் சுத்தமா தெரியாது. ஆனால், நம்ம பக்கத்து வீட்டு பையன் ”மலை” கம்ப்யூட்டர் விசயத்தில் நம்ம எல்லோருக்கும் நேர் எதிர்.

எந்தவொரு திருட்டு விசிடி கெடச்சாலும் அந்த சிடி’ல எத்தனை குண்டும் குழியுமா இருந்தாலும், எழுத்து ஓடுர சீன்’ல இருந்து க்ளைமேக்ஸ் சீன் வர அந்தப்  படத்தை ஓட்டுரதுல நம்ம மலைக்கு நிகர் ஊர் உலகத்துலயே யாரும் இல்ல. அதுக்காக சிடிக்கு பவுடர் போடுரது. வெள்ளாவியுல வெளுக்குரது, ஷாம்ப்பூ போட்டு கழுவுரது’னு ஏகப்பட்ட வித்தைகளை தெரிந்த ஒரே ஆளு நம்ம மலை.

நம்ம ஏரியால யாரு கம்ப்யூட்டர் வாங்குரதா இருந்தாலும், நம்ம மலையை கன்சல்ட் பண்ணாம போனதா சரித்திரமே கிடையாது. நாமளும் இவன் கூட வெறும் மொக்கை போட்டுகிட்டெ திரியுரமே, நாமளும் ஏதாவது படிக்கனும்’னு யோசித்த நானும்  அடுத்த முறை யாருக்காவது கம்ப்யூட்டர் வாங்க போகும் போது, நம்மளையும் கூட்டி போகுமாறு மலை கிட்ட அப்பாயிண்ட்மெண்ட் எடுத்து வச்சிருந்தோம்.

கொஞ்ச நாள்’ல மலையோட உறவுக்கார பையன் கம்ப்யூட்டர் வாங்கனும்’னு மலையை தேடி வர, நாம வாங்க சிறந்த கம்ப்யூட்டரா’னு சோதிக்க தேவையான சில பொருட்களை எடுத்து பைக்குள் வைத்துக் கொள்ள, நானும் அவர்களுடன் சேர்ந்து கண்டி நகரத்துக்கு போயாச்சு. இதன் பிறகு வருவதெல்லாம் மலைக்கும், உறவுக்கார பையனுக்கும் நடந்த உறையாடல். நான் வெறுமனே பராக்கு பார்த்தது மட்டுமே!!


அண்ணே!!! அந்தக் கடையுல வாங்கலாமானே!!!!!

தம்பி!! அங்க வேணாம்ப்பா. இந்த கடைல வாங்கலாம். இங்கதான் சூப்பர் Wall Papers போட்டு குடுப்பானுங்க..

ஐ!! ஜாலி’ண்ணே... எங்க வீட்டு சுவர்'ல அழகா ஒட்டி வைக்கலாம்.

டேய்!! அதுல சுவர்ல ஒட்டுர Wall Papers இல்லடா.. Photo..Picture..

???????????

கடைக்குல நுளைஞ்சாச்சு.....

அண்ணே!! அந்த CPU'வ வாங்கலாமா???

டேய்!! அது ரொம்ப சின்னதா இருக்குடா??  பெருசா இருந்தாதானே, உங்க வீட்டுல கம்ப்யூட்டர் இருக்குறது 4 பேருக்கு தெரியும். பக்கத்துல இருக்குற பெரிய CPU'வை எடுப்பா.....

ஆஹா!!! அருமையான ஐடியாண்ணே!!!!
அண்ணே!!!  அந்த Mouse’ஐ வாங்கலாமா!!!

டேய்!! தம்பி!! நல்லா பாரு... அந்த Mouse’ல வெறும் சிவப்பு கலரு லைட்டுதான் இருக்கு.. இந்தப் பக்கம் உள்ள Mouse’ஐ பார்த்தியா??? சிவப்பு, நீலம், பச்சை’னு மூனு கலருல பல்பு இருக்கு. உன் கம்ப்ப்யூட்டரே ச்சும்மா கல கல கல’’னு கல்யாண வீடு போல இருக்கும்ப்பா....

சரிண்ணே!! இப்போ கம்ப்யூட்டர எடுத்துட்டு போகலாமா???

தம்பி!! நீ பச்ச மண்ணுப்பா....இதுக்கு பிறகுதான் ரொம்ப முக்கியமான இரண்டு டெஸ்ட் இருக்கு. அது OK’ன்னா கம்ப்யூட்ட்ர எடுக்கலாம்.

ஆஹா!! இதுதான் முக்கியமான கட்டம். நாமளும் நல்லா நோட் பண்ணிக்கனும்’னு அவதானிக்க ஆரம்பிக்க, மலை கம்ப்யூட்டரை செக் பண்ணவென தன் பையில் இருந்து இரண்டு சி.டி களை எடுத்தான்.  அதுல ஒன்னு வீடியோ சி.டி அடுத்தது ஓடியோ சி.டி.


முதலில் வீடியோ சிடியை போட்டு, Window Media Player’ஐ இயக்கிப் பார்த்து விட்டு, அடுத்து ஓடியோ  சி.டி யை போட்டு Window Media Player’ஐ இயக்கிப் பார்த்து விட்டு, தம்பி கம்ப்யூட்டர் சூப்பரா இருக்கு. இதை தைரியமாக வாங்கலாம்’னு திருவாய் மலர்ந்தார்.

நானும் ஆச்சரியம் தாங்க முடியாம,

என்ன தம்பி, அவ்ளோ சீக்கிரமா வாங்கிட்டீங்க...

அண்ணே!! படம் நல்லா ஓடுது, பாட்டும் நல்லா கேக்குது.. கம்ப்யூட்டர்’ல வேற என்னதான் சோதிக்க வேண்டி இருக்கு.. நீங்க இன்னும் வளரனும்ணே!!!!!


எனக்கு நம்ம மலையுடைய திறமையையும், சமயோசித அறிவையும் பார்த்து ரொம்ப பெருமையா இருந்தது. ஆனாலும் அந்தக் கடைல இருந்தவனுங்க ஒரு கேவலமான சிரிப்புடன் இருந்தானுங்க.. அது ஏன்’னு புரிய எனக்கு ரொம்ப காலம் ஆகவில்லை.












Sunday, 4 December 2011

வெள்ளை மாளிகை விருந்துபசாரத்தில் நான்..




வெள்ளை மாளிகையை சுற்றிப் பார்க்க சந்தர்ப்பம் கிடைத்தாலே அனேகமானோர் முண்டியடிப்பர். வெள்ளை மாளிகையில் ஒரு விருந்துக்கு அழைத்தால் யார்தான் முடியாது என்பார்கள். எனக்கும் நண்பர்களுக்கும் சுமார் 7 வருடங்களுக்கு முன் அதற்கொரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. விடுவோமா நாங்க.... (நீ நாறின சோத்தையே ஓ.சி.ல கிடைச்சா விட மாட்டியே!!!)

நமது நண்பன், நல்லவன், வல்லவன் நம்ம கேங்’லயே பல சாகங்கள் புரிந்த நம்ம க்ரேஸியோட பிறந்த நாள். விட்ருவோமா???? ஒரு மாத்தத்துக்கு முன்னாடியே ட்ரீட் குடுடா’னு நச்சரித்ததுல, பைசா பைசா’னு பாக்காம நான், பாப், நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் கண்டி நகரத்துல உள்ள பிரபல்யமான ஹோட்டலான White House’ல(வெள்ளை மாளிகை) விருந்து குடுக்குரதா சொல்லி காலம், நேரத்தையும் சொல்லிட்டான்.

White House Resturant'இன் வெளிப்புறத் தோற்றம்
குடுக்குர விருந்துல நல்லா சப்பிடாட்டி நண்பன் மனசு வலிக்குமுள்ள.. அதனால 2,3 நாளு பட்டினி இருந்து கொலைப் பசியோட உள்ள புகுந்தா, பாப் ஒரு மணித்தியாலம் கழிச்சு வர்ரான். நமக்கு பயங்கர கடுப்பு. வந்து சும்மா இருந்தாலும் பரவால,
”மச்சான்!! நான் லேட்டா வந்தாலும் எப்பவுமே பன்ச்சுவாலிட்டி மிஸ் பண்ணினது இல்லாடா’னு சொன்னான் பாருங்க ஒரு பன்ச் டயலாக்.... கர்ர்ர்கககக்கர்ர்ர்ர்ர்.....

சாப்பாடு வரும் வரை ஏதாவது செய்யனுமே!!! நாமளும் ச்சும்மா பேசிட்டு இருக்கும் போது, நாமளும் நம்ம கெத்’ஐ காண்பிக்கனுமே’னு....
க்ரேஸியை பார்த்து....

நான்: மச்சான்!! என்னடா பார்டிய இவ்ளோ சின்னதா குடுக்குரே!!!

பாப்: டேய்!! பரதேசி... அதைப் பற்றி நீ பேசாத..... நீ உன் பிறந்த நாளுக்கு 5/= சாக்லெட்தானே குடுத்தே!!!

க்ரேஸி:  உனக்கு அதையாவது குடுத்தான். என் கிட்ட அதுலயும் பாதிய புடுங்கி சாப்பாடான்யா இவன்..

ஆஹா!!! ஆரம்பத்துலயே அசிங்கப் பட்டுடியேடா !!! அந்த சம்பவத்தை இன்னும் மறக்காம இருப்பானுங்க’னு தெரிஞ்சிருந்தா கம்முனு இருந்திருக்கலாமே!!! - மைண்ட் வாய்ஸ்


அப்புறம் சாப்பாடு வந்து விட.. அதுக்கப்புறம் அசிங்கம், அவமானம் பத்தியெல்லாம் யாரு கவலைப் படுரது... செம கட்டு கட்டியாச்சு... பில் வந்ததும், நமக்கு ரொம்ப மென்மையான மனதுங்குரதால பில்லை பார்த்து நான் அதிர்ச்சியடைய விரும்பல. நம்ம க்ரேஸியே பில்லை செட்டில் பண்ணிட்டான். ஆனால்....

அதற்கு பிறகு அவன் செய்த வேலையை எனக்கும், பாப்’க்கும் தாங்க முடியல... ஆமாங்க, பயபுள்ள வெய்ட்டருக்கு 120/= டிப்ஸ் வச்சிட்டான்..

மச்சீ!! இவ்ளோ டிப்ஸ் எதுக்குடா????

டேய்!! இது பெரிய இடம். மத்த இடங்கள் போல 5, 10/= வைக்க முடியாது.

எனக்கு ரொம்ப ஃபீலிங் ஆயிடுச்சு. அதே ஃபீலிங்’கோடு கொஞ்ச தூரம் வந்து நாம சாப்பிட்ட மேசையை பார்க்கிறேன். வச்ச டிப்ஸ்’ல வெறும் 20/=தான் இருக்கு.. ஆஹா!!! அதுக்குள்ள என்னடா ஆச்சு’னு ஒரே குழப்பமா இருக்க ,  மெதுவாக என்னை சுரண்டிய பாப்,
“மச்சான்.. க்ரேஸி இந்தப்பக்கம் வந்ததுமே நான் 100/= சுட்டுட்டேன். வெளில வா.. 50+50 எடுத்துக்கலாம்’னு சொல்ல காதுல தேன் வந்து பாய்ந்தது’னு சொல்லவா வேணும்.

பார்டியும் குடுத்து பாக்கட் மணியும் குடுத்த நீ நண்பண்டா!!!!!!!





Saturday, 3 December 2011

என்னைப் போல் ஒருவன்

இந்த மாதத்திற்கான பிட் புகைப்பட போட்டியின் தலைப்பு...... அதை எப்படி சொல்ரது’னு தெரியலயே..... அதாவது..... ஒரே போல் உள்ள இரண்டு பொருட்கள்.
நானும் வழமை போல பழைய அல்பங்களை புரட்டி, சில போட்டோக்களை போட்டிருக்கிறேன். போட்டோக்கள் வழமையை விட மோசமாகவே உள்ளது. இருப்பதில் எது உங்கள் தெரிவோ அதை கமெண்ட்டாக இடவும்.

1. Rolex Tower, Dubai

2. Sheik Zayed Masjid, Abu dhabi

3. Masjidul Haram - Makka, Saudi Arabia

4. Al-Kazim Towers, Dubai

5. Damas Tower, Dubai

6. Burj Khaleefa’க்கு பக்கத்துல உள்ள கட்டடம். பேரு தெரியல...

7. Masjidul Haram - Makka, Saudi Arabia

8. Al-Kazim Towers, Dubai

9. பேரு தெரியல..

10. Masjidul Haram - Makka, Saudi Arabia

11. நம்ம ஊரு...

12. Sheik Zayed Masjid, Abu Dhabi

13. Masjidul Haram - Makka, Saudi Arabia (பிறையுடன் சேர்த்து எடுத்தது. போட்டோ தெளிவாக வரவில்லை :-(  )    

Saturday, 26 November 2011

பனை மரத்துல வௌவாலா?? Face Book'க்குக்கே சவாலா???




ஒரு வாரத்துக்கு முன்னால நம்ம கம்பனி’ல இருந்த ரெண்டு பாகிஸ்தானிங்க, ரெண்டு Lap Top வாங்கிட்டு வந்துட்டானுங்க. ஷப்பா... முடியல.. எந்த பக்கம் திரும்பினாலும் அவனுங்கதான் Lap Top சகிதமாமுன்னாடி நிக்கிறானுங்க.

ச்சும்மா நின்னாலும் பரவாயில்ல. U Tube'ல உள்ள மொத்த வீடியோவையும் டவுன்லோட் பண்ணி இருப்பானுங்க’னு நினைக்கிறேன். எந்த Software இலவசமா கிடைக்குதோ, அதெல்லாம், இவனுங்க Lap Top’ல கட்டாயம் இடம் பிடித்திருக்கும். அந்த Software அவசியமா இல்லையா என்பதெல்லாம் யோசிக்கிரதே இல்ல.

ஒரு, சில நாட்களுக்கு முன்னாடி, நம்ம டேமேஜர் கூப்பிட்டு, ஒரு பாகிஸ்தானியை காட்டி, இவன் Lap Top’ல Password மறந்துடானாம். நானும் கடந்த 2 மணித்தியாலமா எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணிட்டேன். முடியல. நீயாவது முயற்சி பண்ணிப் பாரே’னு வழமை போல தன்னால முடியாத காரியத்தை நம்ம மேல போட்டுட்டு போயிட்டாரு.

எந்தவொரு பிரச்சனைக்கும் தீர்வு காண அதன் ஆரம்பத்திலிருந்தே பார்க்க வேண்டும்’னு நம்ம Physics ஆசிரியர் சொல்லி இருக்காரு (நான் Physics படிச்சிருக்கேன்-விளம்பரம்). எனவே நானும் ஆரம்பத்துல இருந்தே ஆரம்பிக்கலாம்’னு “அண்ணே!!! உண்மைய சொல்லுங்க!! தண்ணி அடிச்சிருக்கீங்களா’னு கேக்க, என் அறிவையும், தூர நோக்கையும் பார்த்து அசந்து போய்ட்டான்’னா பாத்துகங்களே!!!! (விட்ரா விட்ரா... விஞ்ஞானிங்க வாழ்க்கைல இதெல்லாம் சகஞம்- மைண்ட் வாய்ஸ்)

அண்ணே!! உங்க Password என்னதுண்ணே!!’னு கேட்க அவனும் *****’னு ஒரு Password’ஐ சொல்ல, இவன் எப்படியும் தண்ணிய போட்டுடு குப்புறப் படுத்துட்டு எதையாவது மாற்றி  மாற்றி எழுதியிருப்பான்’ன ஒரு ஓவர் கன்ஃபிடன்ஸ்’ல எப்படியெல்லாம் அந்த Password’ஐ மாற்றி அடிக்கலாமோ அப்படியெல்லாம் முயற்சி பண்ணியாச்சு. கிட்டத்தட்ட, நூறு Password எழுதியிருப்பேன். ஆனாலும் திறக்கவே மாட்டேங்குது.

இதுக்கு மேலயும் முடியாது, Format பண்ணிடலாம்’னு முடிவு பண்ணி, Windows 7 CD’ய போட்டு ஒரு மணித்தியாலம்  முயற்சி பண்ணியும் Boot ஆக மாட்டேங்குது. ரொம்ப பேஜார் ஆகிடுச்சு.... அண்ணே!!!!! நல்லா யோசிச்சு பாருங்க... எங்கேயோ தப்பு நடக்குது’னு அவனை குலுக்க, அப்போத்தான் சொன்னான்,

தம்பி..... நான் Language'ஐ Arabic'ஆக மாற்றி வச்சிருக்கேன். அது ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லைதானே!!!!!


அட நன்னாரிப் பயலே!!! ... இதை ஏண்டா இவ்வளவு நேரமும் சொல்லல்ல.. அவனுக்கு புரியாத தமிழில் அவனை திட்டி விட்டு (புரிஞ்சா நம்மள கும்மிருவானோ’னு ஒரு பயம்) Language’ஐ English'ஆக மாற்றி விட்டு Password’ஐ குடுக்க, திறந்தது ஜன்னல் (Windows).

ஷப்பா.. பிரச்சனை முடிஞ்சது’னு பார்த்தா, அடுத்த பாகிஸ்தானி வர்ரான்.


தம்பி!!! எனக்கு Face book'ஐ Download பண்ணி குடுப்பா.......

என்னது???? Face book'ஐ Download பண்ணி குடுக்கவா????

ஆமா.. தம்பி... நானும் Face book’ல ஒரு Account திறக்கனும். நீங்க Download பண்ணிகுடுத்துட்டீங்கனா, மத்த வேலையெல்லாம் நான் பாத்துக்குறேன்.

ஆஹா...வந்துட்டான்ய்யா...வந்துட்டான்ய்யா... - மைண்ட் வாய்ஸ்

அண்ணே!! அது Software இல்லண்ணே!!! Website...

ஆமா... அந்த Website’ஐ Download பண்ணி குடுத்துடுங்க....

ச்சே!!! எல்லானுமே கேனயனா இருக்கானுங்களா??? இல்ல, எல்லோர் கண்ணுக்கும் நாம கேனயனா தெரியுரமா’னு தெரியலயே!!! - மைண்ட் வாய்ஸ்

சொன்னா புரிஞ்சுக்கங்க அண்ணே!!! Face book'ஐ Download பண்ணி குடுக்க முடியாது’னா முடியாது.

தம்பி!! உங்களுக்கு நான் எவ்ளோ உதவி பண்ணி இருக்கேன்.

டேய்!!! டெய்!!! நீ எப்படா எனக்கு உதவி பண்ணினே!!

இல்ல.. ஒரு பேச்சுக்கு சொன்னேன் தம்பி... இதுக்கு பிறகு தேவைப்பட்டா.......

அடப்பாவி, தன் சொந்த தேவைக்காக, இறந்த காலத்தையும், எதிர் காலத்தையும் முடிச்சு போடுரியேடா!!!! ஆமா... உனக்கு எத்தனை வயசாகுது??

27 வயசாகுது...

நான் 27 வயசுக்காரனுக்கெல்லாம் Face book'ஐ Download பண்ணி குடுக்குரதில்ல.. மரியாதையோட இடத்தை காலி பண்ணிடு....

ஒரு மாதிரியா முறைச்சிட்டே போனான். அடுத்த ஆப்பை எப்போ தரப்போறானோ!!!!






Saturday, 19 November 2011

ஐ நோ ஒன்லி பிரிட்டிஷ் இங்லிஷ்



இது 2 நாளைக்கு முன்னாடி நடந்த சம்பவம்,
நல்லா தூங்கிகிட்டு இருக்கேன். (ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி மட்டும்மா தூங்கினே??? எப்பவுமே அதுதானே பண்றே!!!) நம்ம கூட வேலை பாக்குர (நீ எங்கடா வேலை பார்த்தே??) சூடான் நாட்டு நண்பர் வந்து... தம்பி இங்க கொஞ்சம் வாயே!! அவசரமான ஒரு விசயம்’னு சொல்லி என்னை எழுப்ப, ஆஹா...ஆப்ரிக்கன்’னா ஆபிரிக்கன்’தான்யா... நைட்டுல கூட வேலை பாக்குரான்யா’னு எனக்கு ரொம்ப ஆச்சரியமாயிடுச்சு. நானும் தூக்க கலக்கத்துடனேயே என்ன மேட்டரா இருக்குமோ’னு (ஏதாவது கெடக்குமோ’னு)  ஓடினேன்.

அங்க போயி பார்த்தா, பய புள்ள ஒரு ஃபிகரோட Chat பண்ணிகிட்டு இருக்கான். (பிகரோட இல்லாம, அந்த அர்த்த ராத்திரில அம்மா, அப்பாவோடயா Chat பண்ணிட்டு இருக்க போரான்???)

அண்ணே!! என்ன எதுக்கு’ன்னே கூப்பிட்டீங்க????

தம்பி.. என் Girl Friend ஒரு message பண்ணியிருக்கா.. ஆனால் எனக்கு சரியா புரியல. நீதான் எனக்கு அதை வாசிச்சு வெளக்கமா, வெவரமா சொல்லனும்???
உனக்கு இங்கிலீசு தெரியுமுள்ள..... (வசமா மாட்னியா????)

என்ன அண்ணே.. இப்படி கேட்டுடீங்க.. (உன்ன பார்த்தவுடனேயே உன் இங்கிலிபீசு எப்படி இருக்கும்’னு புரிஞ்சிருக்கும்) நான் இங்கிலீசுல ......MBA... MA.. MBBAS அது வந்து...  அத விடுங்க..எனக்கு நல்லா இங்கிலீசு தெரியும்னே!! பிரிச்சு மேஞ்சிடலாம். (இங்கிலீசு என்ன புல்லு கட்டா??? பிரிச்சு மேடுரதுக்கு...)


அப்புறம்தான் அவன் Girl Friend என்ன எழுதி இருக்கானு பார்த்தேன்..
அய்ய்யோ!!! ச்ச்சே.... ரொம்ப பச்ச பச்சையா (இதுக்கு பச்சை கலர்’னு அர்த்தம் இல்ல...) எழுதி தள்ளி இருக்கா...

தம்பி.. வாசிச்சாச்சா.... இப்ப எனக்கு வெளக்கமா, வெவரமா சொல்லுங்க.....

ஆஹா... இத எப்படிடா  நான் வெளக்கமா சொல்றது... டேய்!!! வசமா மாட்டிகிட்டியேடா.... - மைண்ட் வொய்ஸ்..

நான் பேந்த பேந்த முழிக்கிறத பார்த்துவிட்டு,
தம்பி. உங்களுக்கு இங்க்லீசு தெரியுமா?? தெரியாதா?? ( A,B,C,D எழுதியிருந்தா கூட நீ அப்டிதானே முழிச்சிருப்பே!!!)

தெரியும்ணே..... ஆனால்....... ஹி...ஹி.....

இப்படி நெளிந்து கொண்டிருக்கும் போதே பயபுள்ள ஒரு பிட்;ஐ போட்டான்...

தம்பி.. என் Girl Friend அமெரிக்காவை சேர்ந்தவ தெரியுமா????

ஆஹா.... நல்ல மேட்டர் சிக்கியிருக்கு... இத வச்சே டெவலப் பண்ணிக்கடா’ - - மைண்ட் வொய்ஸ்..

ஹி..ஹி.. அண்ணே...  இது அமெரிக்கன் இங்லீசு. ஐ நோ ஒன்லி பிரிட்டிஷ் இங்லீசு.

ஓஹ்!!! ச்சே!! நம்ம ஆபீஸ்’ல யாருக்கு தம்பி அமெரிக்கன் இங்லீசு தெரியும்???

டேய்!! என் தூக்கத்தை கெடுத்தாய்’ல இருடீ வைக்கிறேன் ஆப்பு... - மைண்ட் வொய்ஸ்..

நம்ம டேமேஜர் கிட்ட காட்டிப் பாருங்கண்ணே!!! சூப்பரா விளக்கம் குடுப்பாரு...

தம்பி, உங்களுக்கு பிரிட்டிஷ் இங்லீசுக்கும் அமெரிக்கன் இங்லீசுக்கும் என்ன வித்தியாசம்’னு தெரியுமா??

அதுவா... எனக்கு புரிஞ்சா அது பிரிட்டிஷ் இங்லீசு. புரியலனா அது அமெரிக்கன் இங்லீசு. அவ்ளோதான் மேட்டர்.

ஆஹா!! சூப்பர். அப்போ, உங்களால வாசிக்கவே முடியலைனா??? (அதுக்கு பேருதான் இங்க்லீசு,...)

அது பிரெஞ்சு’ண்ணே!!!

ஆஹா!! நீங்க ஒரு வாழும் மேதை. தம்பி.. நீங்க எங்கயோ போய்ட்டீங்க.... (அவ்ளோ சீக்கிரமா எங்க போனே!!!!)

நீங்க என்ன ரொம்ப புகழ்றீங்கண்ணே!!!!

எனக்கு தன்னடக்கம் ரொம்ப ஜாஸ்தி என்பதால், அவர் என்னை புகழ்ந்த மற்ற வசனங்களை நான் இங்கு குறிப்பிடவில்லை...அவ்வ்வ்வ்)

டிஸ்கி: இதயத்தில் குறைபாடு உள்ளவர்களுக்கு கடைசி வரிகளை நம்புவது கஷ்டமாக இருக்கும்’னு கஸகிஸ்தானை சேர்ந்த ஒரு கசாயக் கடை டாக்டர் என்னிடம் சொன்னார். உங்கள் இதயம் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறதா என சோதித்துக் கொள்ளுங்கள்.





கருப்பு இரவு - ஆக்‌ஷன்+த்ரில்லர்+உண்மைக் கதை


அன்று ஒரு நாள் நைட்டு 10.00 மணி... இன்னும் வெறும் 30 நிமிட அவகாசம்  மட்டுமே இருந்தது மணி 10.30 ஆவதற்கு... அந்த நேரம் பார்த்து கரண்டு கட் ஆயிடுச்சு.  அபீஸ்ல இருந்து (ஆஹா...10 மணிவரை வேலை செய்ரானே’னு நெனச்சா அதுக்கு நான் பொறுப்பில்ல.. பகல் நேரத்துலயே நாம வேலை செய்யுரதில்ல.. நைட்டுல... அய்யோ....அய்யோ...).தட்டு தடுமாறி போயி ரூம்’ல வேலையெல்லாம் முடிச்சுட்டு கட்டில்ல சாய்ந்து உட்கார்ந்தேன்.

கொஞ்ச நேரத்துல வெளியுல ஒரே சத்தம். என்னடா’னு பார்த்தா, எவனோ கள்ளன் புகுந்துட்டானாம். சரி நாமளும் வெளிய போயி பாக்கலாம்’னு வெளில வந்தா ஒரே இருட்டு. அந்த நேரம்தான் அந்த கொடூர அசம்பாவிதம் நடந்தது.

இருட்டுல தடமாறிட்டு இருக்கேன், எதோ ஒரு உருவம் என்னை நோக்கி வேகமாக வந்து என் ஆட்காட்டி விரலை கடித்துபிடித்து விட்டது. கடின்னா செம கடி.. நானும் எவ்ளோ முடியுமோ அவ்ளோ கத்தினேன், கதறினேன். விடவே இல்ல.

அப்போத்தான் மனசுல பட்டது, அந்த  நேபாளி பயபுள்ளயாத்தான் இருக்கும்னு.. டேய்!! ராஜேஸ் கைய விட்ரா’னு கத்திகிட்டே என்னால முடிந்த மட்டும் பலமாக 7,8 உதை குடுத்தேன். என் உதை தாங்க முடியாம அவனும் விரல விட்டுட்டான். ”நாங்கெல்லாம் மிகப் பெரிய ரவுடியாச்சே... எங்க கிட்டயேவா....” அப்டின்னு எனக்குள்ள ஒரே சந்தோசம்.

அப்புறம்தான் பாக்குறேன், கட்டில்ல இருந்துகிட்டு இருக்கேன். ஆஹா!!! கட்டில்ல இருந்த மாதிரியே தூங்கிட்டேனா???  நான் கண்டது கனவா??? அப்போ இவ்ளோ நேரம் நான் உதைத்தது?? அவ்வ்வ்வ்.... கட்டில்ல உள்ள இரும்பு கம்பிக்கா???? காலெல்லாம் ஒரே வலி. விரல கடிச்சது????? அடப்பாவமே.. விரல் என் வாய்க்குல இருக்கு.... அப்போ என் விரலை கடி கடி’னு கடிச்சதும் நானேதானா???  என்ன கொடும இது??????


புது புது ட்ரெண்டுல வந்து பல்பு தாரானுங்கப்பா.... இவனுங்க கிட்ட இருந்து தப்பிக்க வழியே இல்லயா?????


Sunday, 13 November 2011

கோ - இது அடுத்த நெக்ஸ்டு



மூன்று நாளைக்கு முன்னாடி, Site’ல ஒரு போட்டோ எடுக்கனும். போட்டோ எடுக்க வேண்டிய இடம் ஒரு சந்துக்குல இருக்குரதால எப்படி எடுக்கலாம்’னு தடுமாறிக்கிட்டு இருக்கேன்,

தம்பி எதாவது உதவி வேணுமா? அப்டீன்னு உள்ளே இருந்து ஒரு குரல்...

அந்த சந்துல எவன்யா சிந்து பாடுரான்’னு பார்த்தா அன்று ஹாஸ்பிட்டல்ல என் பொறுமைய சோதிச்ச (ஆபிரிக்காவும் எயிட்சும்) அதே நேபாளி.

அடப்பாவி நீயா???? நான் ஆணியே புடுங்கல..’னு எஸ்கேப் ஆகலாம்’னு பார்த்தா விட்டானில்ல...

தம்பி.. கைல கேமரா இருக்கு... போட்டோ எடுக்கனுமா... நான் எடுத்துக் குடுக்குரேன்.. குடுங்க தம்பி...

வேணாம்’னே... நான் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வர்ரேன்..

ச்சும்மா குடுங்க தம்பி.. இது என்ன பெரிய வேலையா???

அண்ணே!! உங்களுக்கு போட்டோ எடுக்கத் தெரியுமா’ண்ணே????

தம்பீ......!!!!!!!!
என்ன தம்பி இப்படி கேட்டுட்டீங்க... நான் இங்க்லீசுலதான் வீக். இதையெல்லம் சரியா செய்வேன். என்னைப் பார்த்து இப்படி கேட்டுட்டீங்களே’னு ரொம்ப ஃபீல் பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டான்.

சரி.. போட்டோ எடுத்துக் குடுங்க அண்ணே!!’னு கேமராவ குடுத்துட்டேன்.
எனக்கும் ஏண்டா இப்படி கேட்டோம்’னு ஆயிடுச்சு... ஒரு வயசுல மூத்த ஆளிடம் இப்படி கேட்டிருக்கக் கூடாது’னு என்னையே நான் திட்டிக் கொண்டிருந்தேன். 

போட்டோ எடுத்துவிட்டு, கேமராவை குடுத்ததும், நானும் குற்ற உணர்வுடனே வந்து ஆபீஸில் போட்டோவை பார்த்தால்........
குற்ற உணர்ச்சியெல்லாம் மறந்து மறுபடி கொலை வெறியாகிடுச்சு.....
அந்த போட்டோ இதுதாங்க..............





............................................






............................................







பயபுள்ள கேமராவ அடுத்த பக்கம் திருப்பி எடுத்திருக்கான்.  இனி இவன் சகவாசமே கூடாது’னு முடிவெடுத்து இருந்தேன். ஆனால் மறுபடியும் அவன் விளையாட்டைக் காட்டிவிட்டான். அந்த கொடூர, குரூர சம்பவம் அடுத்த பதிவில்....  கட்டாயம் இழகிய மனமோருக்கு கிடையாது..